Vuurwerk is een constructie van materialen zoals karton, papier, plastic en metaal, met daarin ontplofbare en/of brandbare mengsels van chemische stoffen (ook wel sassen genoemd) verwerkt, die bij ontsteking verschillende effecten veroorzaken, zoals licht, geluid, rook of beweging.

In vuurwerk wordt vaak buskruit gebruikt, dat bestaat uit zwavel (S), koolstof (C) en salpeter of kaliumnitraat (KNO3). Hierbij is het kaliumnitraat de zuurstofleverancier. Bij de reactie komen o.a. de gasvormige producten CO, CO2 en N2 vrij, naast kaliumsulfaat en -carbonaat. In het buskruit kan de verhouding tussen de stoffen verschillen; zo bestaat bijvoorbeeld een mengsel van koolstof, zwavel en kaliumnitraat in een gewichtsverhouding van 75:15:10. Verder bestaat er flashkruit, dat is buskruit waarin (een deel van) de koolstof is vervangen door metaalpoeder. Dat is met name verantwoordelijk voor de kleureffecten van het vuurwerk.

Vuurwerk is waarschijnlijk ontdekt door de Bengalen (het woord 'Bengaals vuurwerk' verwijst nog naar het land Bangladesh), maar werd pas op grote schaal gebruikt door de Chinezen, aan het begin van onze jaartelling. Zij gebruikten het bij religieuze gebeurtenissen om boze geesten te verdrijven.

Militairen gebruiken vuurwerk ook wel eens voor verlichting van terreinen of het geven van signalen. De Chinezen beschikten zeker vanaf de vroege 13e eeuw over buskruit, het belangrijkste bestanddeel van vuurwerk. Vlak nadat de Chinezen het buskruit hadden ontdekt, deden ze er al proeven mee. Uit de proeven kwamen verschillende soorten vuurwerk voort. Vuurwerk vond na de ontdekking snel zijn weg naar Europa. Daar werd het ontvangen met groot vertoon, aan menige hoven werden spektakels met vuurwerk opgevoerd, onder meer aan het Hof van Versailles.

Bron: Wikipedia